Prowadzenie wizytówki Google dla salonów groomerskich

Jak właściciel wybiera salon groomerski na mapie

Szukanie zaczyna się od zwierzęcia, nie od salonu. Zanim cokolwiek innego, właściciel sprawdza, czy to miejsce w ogóle bierze jego zwierzę, a dopiero potem, co zrobiłoby z sierścią.

• Gatunek rozstrzyga jako pierwszy, a koty są tu najwyraźniejszym przypadkiem. Salon, który je strzyże, i salon, który tego nie robi, wyglądają na mapie identycznie, dopóki ktoś nie napisze tego wprost, więc jeden właściciel przyjeżdża i zostaje odesłany, a drugi w ogóle nie dzwoni.
• Zaraz potem liczy się rozmiar i grupa rasowa. Mały terier i długowłosy owczarek to inny stół, inna wanna i inna połowa dnia, więc wizytówka mówiąca po prostu groomerskie nie odpowiada żadnemu z właścicieli.
• Potem sam zabieg, bo to nie są warianty jednej wizyty. Przycięcie pazurów, kąpiel z wyszczotkowaniem, wyczesanie podszerstka i pełne strzyżenie to cztery osobne rezerwacje o zupełnie różnej długości.
• Zdjęcia przekonują tu bardziej niż zdania. Właściciel szuka zwierzęcia podobnego do swojego, wykończonego tak, jak sobie wyobraża, a galeria pełna przypadkowych ras nie mówi mu nic.
• Opinie czyta się pod kątem obsługi, nie samej fryzury: czy zwierzę wróciło spokojne, czy ktoś przerwał, gdy się przestraszyło, i czy krótszą sierść wytłumaczono, zanim do niej doszło.
• Praktyczne pytania zamykają decyzję. Gdzie zatrzymać auto ze zwierzęciem z tyłu, które drzwi, czy zwierzę zostaje samo czy właściciel czeka, i do której można je odebrać.
• I to, czy salon w ogóle dojeżdża. Właściciel wybierający wizytę u siebie w domu wybiera zupełnie inne rozwiązanie, a wizytówka, która myli te dwie rzeczy, wysyła go pod adres, przy którym nie stoi żaden fryzjerski van.

Pola i fakty, które decydują o rezerwacji w salonie groomerskim

Profil Firmy w Google nie ma miejsca na listę ras, limit wagi ani typ sierści, więc niemal wszystko, co decyduje tu o rezerwacji, muszą unieść pola zrobione do czegoś zupełnie innego.

• Gatunki przyjmowane, powiedziane wprost, nie zasugerowane, a te przyjmowane wyłącznie po ustaleniu oznaczone dokładnie jako takie.
• Rozmiar i waga wyrażone tak, jak salon naprawdę je ogranicza: co mieści stół, co mieści wanna, i które grupy rasowe wymagają wcześniejszego obejrzenia.
• Każdy zabieg jako osobna usługa, z zawartością i prostym zdaniem o tym, co wydłuża go przy niektórych rodzajach sierści, żeby przycięcie pazurów i pełne strzyżenie nigdy nie dzieliły jednego terminu.
• To, co wykracza poza pakiet i jest wyceniane osobno, napisane obok pakietu, a nie tłumaczone dopiero przy odbiorze.
• Własna zasada salonu dotycząca skołtunionej sierści, prostymi słowami, łącznie z momentem, w którym groomer przerywa i dzwoni do właściciela zamiast kontynuować.
• Zostawienie i odbiór: czy zwierzę zostaje samo czy właściciel czeka, ostatnia godzina odbioru, i co robi salon, gdy ktoś się spóźnia.
• Fakty o dojeździe i atrybuty, na których filtruje właściciel: parking blisko drzwi, gdy trzeba prowadzić zwierzę na smyczy, które wejście, czy wizyta wymaga wcześniejszej rezerwacji, i czy zamiast adresu obsługuje van.

Najpierw jakie zwierzęta, potem zabieg, potem rola właściciela, a na końcu zdjęcia

Wizytówka groomerska jest prowadzona w kolejności, w jakiej naprawdę przebiega rezerwacja, i ta kolejność nie ma nic wspólnego z tym, w jakiej kolejności stoją pola na profilu.

1. 1

   Spisz, jakie zwierzęta salon fizycznie może przyjąć

   Psy zakłada każdy z góry, resztę trzeba powiedzieć wprost. Salon potwierdza gatunki, które przyjmuje, grupy rasowe, które chce zobaczyć przed umówieniem terminu, i wagę, jaką naprawdę utrzyma stół i wanna. Ponieważ wizytówka nie ma na to osobnego pola, niesie to opis usług, sam opis i sekcja pytań, i jest sprawdzane od nowa za każdym razem, gdy zmienia się groomer albo sprzęt.

2. 2

   Rozdziel zabiegi, bo to osobne rezerwacje

   Przycięcie pazurów, kąpiel z wyszczotkowaniem, wyczesanie podszerstka i pełne strzyżenie zajmują zupełnie inną część dnia, a zwinięcie ich w jedną linijkę to właśnie to, przez co popołudnie się spóźnia. Każdy staje się osobną usługą, niosącą swoją zawartość, to, co jest wyceniane osobno, i proste zdanie o tym, co wydłuża go na jednym rodzaju sierści bardziej niż na innym.

3. 3

   Opublikuj, co właściciel musi zrobić przed wizytą

   Połowa tego, co idzie źle przy drzwiach, to przygotowanie, o którym nikt nie powiedział: co przynieść, czy zwierzę zostaje samo czy właściciel czeka, własna zasada salonu, gdy sierść jest skołtuniona, i moment, w którym groomer przerywa i dzwoni zamiast kontynuować. Wszystko to jest słowami salonu i niczego nie opisuje jako stanu zdrowia, bo opisywanie stanów należy do przychodni weterynaryjnej.

4. 4

   Publikuj wyłącznie kadry, na które zgodziły się dwie osoby

   Portfolio groomerskie to cały marketing tego fachu, i właśnie dlatego każdy kadr potrzebuje zgody, którą da się przedstawić: właściciela zwierzęcia na to konkretne zdjęcie, i osobno każdej rozpoznawalnej na nim osoby. Kadry są najpierw otwierane w pełnym rozmiarze, bo obroża z imieniem i numerem telefonu albo numer domu za vanem to dane osobowe na publicznej wizytówce.

Opinie o salonie groomerskim i zdanie, którego odpowiedź nigdy nie zawiera

Opinię tutaj pisze ktoś, kto oddał zwierzę, które nie potrafiło opowiedzieć własnej wersji, i odebrał je zmienione. Ton ustalasz Ty raz na starcie, a miesięczny limit odpowiedzi wynika z pakietu przypisanego do adresu.

• Najczęstsza skarga dotyczy długości: sierść wyszła krótsza, niż właściciel sobie wyobrażał. Publiczna odpowiedź opisuje zasadę salonu w ogólnych słowach i przenosi tę konkretną sprawę na telefon.
• Odpowiedź nigdy nie obwinia sierści. Napisanie, że zwierzę było skołtunione, brudne albo zaniedbane, to publiczny zarzut wobec właściciela, i zamienia jedną niezadowoloną opinię w wątek.
• Odpowiedź nigdy nie opisuje skóry, uszu ani niczego, co zbadałaby przychodnia weterynaryjna, nawet w obronie salonu, bo nazwanie schorzenia przez groomera to twierdzenie, które nie jest jego do wygłoszenia.
• Pochwałę odpowiada się przez pryzmat wykonanego zabiegu, a groomer jest wymieniany z imienia wyłącznie tam, gdzie recenzent zrobił to pierwszy.
• Skargi na obsługę, przestraszone zwierzę, długie czekanie na odbiór, przerwaną w połowie sesję są zbierane jako wątki na koniec miesiąca zamiast być rozstrzygane pojedynczo.
• Wpis opisujący inny salon albo napisany, żeby zaszkodzić, jest zgłaszany w zasadach Google, a to, czy zostanie, decyduje wyłącznie Google.

Jeden salon, van, czy oba naraz

1. Tydzień 1

   Wizytówka przechodzi na konto salonu, a oś zostaje spisana, zanim ruszy się choć jedno pole: jakie zwierzęta i rozmiary są przyjmowane, jakie zabiegi istnieją i co zawiera każdy z nich, jak działa zostawienie i odbiór, i które zdjęcia mają już zapisaną zgodę.

2. Tydzień 2

   Zaczynają wchodzić uzgodnione poprawki, w jednej paczce. Lista przyjmowanych zwierząt trafia do usług, opisu i pytań, które ludzie już zadają, zabiegi są rozdzielane wraz z zawartością, a zasady przekazania publikowane tam, gdzie właściciel je spotka przed rezerwacją, nie po niej.

3. Tydzień 3

   Galeria jest przechodzona kadr po kadrze. Wszystko bez zgody schodzi, wszystko z czytelną obrożą albo numerem domu w tle schodzi, a to, co zostaje, jest sortowane według zwierzęcia i zabiegu. Zaległe opinie są odpowiadane w granicach pakietu, a wszystko zarzucające zranienie trafia do Ciebie.

4. Tydzień 4

   Wracasz z miesiącem pod tymi samymi czterema nagłówkami: co przesunęło się na liście przyjmowanych zwierząt, które zabiegi zostały rozdzielone, co poszło z galerii i co wciąż czeka na brakującą zgodę, i co trafiło do Ciebie do decyzji. Tam, gdzie pakiet obejmuje planowanie, kolejny miesiąc przychodzi jako projekt do zatwierdzenia.

Czytaj to jako przykład kolejności, w jakiej zwykle idzie ta praca w salonie groomerskim, nigdy jako czyjś wynik. Twój własny pierwszy miesiąc zależy od wybranego pakietu i od stanu wizytówki w chwili, gdy ją otwieramy.